Uncle Tan

Afgelopen dinsdag zijn we nadat we die morgen naar Orang oetang opvangcentrum waren geweest richting "Uncle Tan" gereden. Ongeveer vijftien personen hadden zich verzameld bij de "Bed and Breakfast" van Uncle Tan om voor drie dagen / twee nachten richting de Jungle te vertrekken. Met de bus was het eerst nog zo'n anderhalf uur rijden naar de plaats waar de boten klaar lagen. De bagage, welke wij gedeeltelijk hadden achtergelaten, werd met een andere auto bezorgd. Bij de boten aangekomen moesten we nog een tijdje wachten op de bagage (en een Japanse die een verlate vlucht had). Toen uiteindelijk de bagage aankwam inclusief de Japanse en alle andere proviand (water, bier, eten, accu's, ijs, etc.) kon het laden van de open bootjes beginnen. Het blijft af en toe toch erg leuk om te zien wat anderen allemaal meesjouwen. Zo was er een Zweeds koppel van rond de vijftig (?!?) met twee grote koffers (knal geel en rood) die de boot op gesjouwd werden. Later bleek dat uit deze koffers van alles en nog wat kwam. Het meest bijzondere was wel een complete telescoop om vogels mee te spotten inclusief statief, die de vrouw tijdens de wandelingen op haar schouder droeg. Dit was ze in ieder geval wel gewend want er hing ook nog een verrekijker om haar nek zodat ze niets zou missen. Toen wij zo'n beetje aan de beurt waren om de spullen aan te geven begon het enorm te regenen. Een echte tropische regenbui zullen we maar zeggen en wij zochten toevlucht onder een huis dat op palen stond. Dat deze niet voor niets op palen stond bleek toen er op een gegeven moment een riviertje ontstond onder het huis. We waren net op tijd met de rugzak. Het laden ging overigens gewoon door maar wij hebben toch maar even geschuild. Na de reddingsvesten te hebben aangetrokken gingen we de rivier op voor een tocht van een tot anderhalf uur, afhankelijk van wat we onderweg allemaal tegen zouden komen. Het begon al goed met diverse soorten apen en mooie vogels in de bomen. Onderweg werd er ook verteld dat we geluk hadden, er was veel regen gevallen de laatste tijd zodat het kampement bijna onder water stond en de bootjes dus bijna in de lodges konden aanmeren. Het is natuurlijk maar wat je geluk noemt maar we hoefde gelukkig niet ver met de rugzak te lopen. Op een gegeven moment doken de bootjes rechtsaf tussen de vele mangrovebomen en slingerde we ons een weg door de jungle. Na een meer te zijn overgestoken om wederom de jungle in te varen was daar "Uncle Tan's lodges". Het water stond inderdaad bijna tegen de gebouwtjes aan en het gedeelte er tussen was dus modder. Wel leuk om te zien hoe dan twee koffers naar boven worden gesjouwd. De accomodatie zou spartaans zijn, dat hadden ze ons al verteld. Om jullie een voorstelling te geven van de "master bedroom", deze was ongeveer drie meter diep en acht meter breed, bestaande uit een verhoogd houten platform met een dak van metalen golfplaten. De wanden waren of dicht gemaakt met hout en de voor- en zijkanten voorzien van gaas om (zo bleek later) het wild buiten te houden. Er schijnen daar apen te lopen met uiterst moderne digitale camera's maar ook met toilettassen, etc. In de kamer waren drie slaapplaatsen gecreeërd, twee twee persoonsmatrassen en een eenpersoonsmatras welke op de houten vloer lagen. Ondanks dat wij twee matrassen tot onze beschikking hadden lagen we toch de gehele nacht op de houten vloer. De ruimte werd door middel van muskietennetten verdeeld in drie kleinere kamertjes. Er waren uiteraard geen kussens maar je kreeg wel een lakentje. Er waren drie toiletten maar toiletten is misschien een erg groot woord. Het waren drie houten hokjes met een gat (toilet) in de grond. Ondanks dat er wel een aggregaat was, was er in de toiletten geen licht dus dat was mikken. Verder stond er een emmer met water voor het spoelen na gedane zaken. Het water kwam recht uit de rivier en had van nature al een bruin kleur. Dit was overigens ook het water om je handen te wassen na het toiletbezoek. Het hoofdstuk douche is erg kort, deze hadden ze niet. Er waren alleen drie wastafels zonder kraan, want water kon je uit de emmer (rivier) scheppen. Overigens maakte het niet uit of je schoon of vies was, iedereen stonk al na ongeveer een kwartiertje "Uncle Tan". De verbazing was echter groot wat de koks uit de keuken toverde. Hier viel weinig op aan te merken en er was keuze genoeg. Uiteraard was het niet a la carte, maar er was altijd vis of vlees en diverse soorten groenten en rijst. Uiteraard was er ook voldoende water te verkrijgen en diverse fris en bier. Wat betreft eten en drinken hoefden we ons geen zorgen te maken. Die avond kregen we een briefing over hoe het programma voor de aankomende dagen zou verlopen en wat we allemaal konden zien. We begonnen met een nachtsafari per boot die avond. De volgende morgen om zes uur wederom een safari per boot gevolgd door ontbijt en een wandelsafari. Na de lunch kon je relaxen of een rondje lopen (dobberen) om daarna nog een bootsafari te maken net voordat het donker werd. Na diner om een uur of negen volgde nog een wandelsafari in het donker. Met name de safari's in het donker, zowel in de boot als te voet waren heel bijzonder omdat je dieren heel dicht kon benaderen (met name vogels). We heben dan ook genoeg gezien, van grote hagedissen, apen tot katachtigen en ook nog een otter. Verder is het een gebied voor vogels waarbij je vanalles tegen kan komen. De mooiste kleuren, vormen en maten. De wandelsafari's stonden voornamelijk in het teken van alles wat er in de jungle rondkruipt. We hebben diverse spinnen gezien waaronder tarantula's maar ook schorpioenen, kikkers, vleermuizen en noem maar op. Gelukkig hebben we deze keer geen bloedzuigers gezien, hier waren we wel een klein beetje bang voor. Muggen des te meer maar goed sprayen met een giftig goedje houdt de muggen wel bij je weg. De wandelsafari's stonden overigens in het teken van "modder". Doordat het water zo hoog staat en nog hoger heeft gestaan was een groot gedeelte van het terrein verzadigd met het gevolg dat je regelmatig tot net onder de rand van de kaplaarzen in de modder stond. De Japanse vond het overigens leuk om voor ons een keer te gaan zitten, ze bleef maar lachen. Wij zouden eigenlijk een aantal dagen verlengen om nog enkele malen mee te gaan met de safari's maar bij nader inzien vonden wij drie dagen wel genoeg. Daarbij werd het alleen nog maar drukker met bezoekers en konden ze ons niet garanderen dat we iedere keer met de boot mee konden en om nu en hele dag rond de lodge te blijven hangen zagen we ook niet zitten. We hebben dan ook besloten om het standaard programma af te maken net als vrijwel iedereen (met uitzondering van het Zweedse koppel wat superactief was en geen vogel lieten vliegen) daarna weer te vertrekken. Zoals we al eerder hadden verteld is het op dit moment moeilijk om activiteiten in Maleisië te boeken en we hadden nog wel wat e-mailjes openstaan maar hier verwachtte we ook niet zo veel van. Daarbij hadden we het er al een keertje over gehad dat de tijd eigenlijk net te kort was om in een bepaald gebied van Maleisië te gaan duiken. Het Tun sakaran marine park wordt omschreven als een van de mooiste duiklocaties ter wereld. Doordat we nu twee dagen eerder terug zijn hadden we onze zinnen hierop gezet. Vanmiddag zouden we kijken of er e-mailtjes binnen gekomen waren (dus niet!) en hoe nu verder te gaan. We hadden vooraf al wel een slaapplaats geregeld in een hostel waar we gelukkig ook twee dagen eerder terecht konden. Hier lag een folder over de duiklokatie en een accomodatie op palen (in zee). Dit leek ons wel wat en na wat hulp van het hostel gaan we hier morgen naar toe en heeft ze ook nog even een hostel voor ons vast gelegd bij Mount Kinabalu waar we op de terugweg nog even langs zullen gaan. Zo zie je maar, we zijn diverse malen bezig geweest om iets vast te leggen of te organiseren wat dus niet lukte. Nu in ongeveer anderhalf uur hebben we de overige dagen ingevuld en kunnen we ons weer bezig gaan houden met het volgende landen. Een hotel in Tokyo hadden we al vastgelegd en we hebben ons laten adviseren over wat te doen in Tokyo door het Japanse stel tijdens de jungletocht welke toevalligerwijs uit de buurt van Tokyo kwam. Verder hebben we ook een bevestiging ontvangen voor een hostel op Hawaii dus dat gaat waarschijnlijk ook wel goed komen. Maar eerst zullen we ons nog even gaan concentreren op Maleisië en jullie hier uiteraard van op de hoogte houden.