De eerste dag in Ecuador stond in het teken van het afwerken van onze reis volgende week naar de Galapagos eilanden en de ontmoeting met Harm en Petra. Bij aankomst in het hotel lag er een briefje klaar van Harm en Petra me de mededeling dat ze een dagje weg waren maar om zes uur terug probeerden te zijn. Dat was prima want dan konden wij nog even langs bij het boekingsbureautje om de laatste dingen te regelen voor de Galapagos reis.
Dit laatste was zo gepiept waarna we maar een tijdje op het terras zijn gaan zitten om een glaasje te drinken op ons Zuid Amerika avontuur. Bij het hotel aangekomen waren Harm en Petra ook zojuist gearriveerd. Besloten werd om naar een Ecuadoriaans restaurant te gaan om wat te eten en uiteraard om bij te kletsen. Harm en Petra reizen net als ons graag en hebben dan ook verschillende landen bezocht waar wij zijn geweest. Er was dus gespreksstof genoeg. Verder ging het natuurlijk ook over "Van Helvoirt Groenprojecten", de oude werkgever van Patrick. Het ging over het bedrijf en de oud collega´s. Het was leuk om te horen hoe het met ze ging en wat er allemaal speelde bij Van Helvoirt Groenprojecten. Als verrassing hadden de oud collega´s een kaart met persoonlijke groeten met Harm en Petra meegegeven.
De avond hebben we afgesloten op een verwarmd terras want wat we niet hadden verwacht, het is koud in Ecuador. Nu zullen jullie wel zeggen, twintig graden is toch een prima temperatuurtje. Dat klopt, maar wij waren iets warmer gewend de laatste tijd en dat merkten we toch gelijk. Wat we overigens ook merkte is dat we op ruim 3000 meter hoogte zitten. De eerste dagen waren we kortademig en niet echt superfris maar dat lijkt nu te verbeteren. De avond met Petra en Harm vloog voorbij. We hebben nog een keertje afgesproken onderweg want heel toevallig komen we elkaar in een andere plaats in Ecuador weer tegen.
De volgende dag stond in het teken van Quito, de hoofdstad van Ecuador. Een stad met een oud gedeelte met mooie koloniale gebouwen en veel kerken. Zuid Amerika staat bekend om zijn kerken en de een is nog mooier dan de ander. Er hangt een gezellige sfeer in de stad ondanks dat er vaak wordt gewaarschuwd voor berovingen. Helaas zouden we daar enkele dagen later achter komen toen de rugzak van Vera leeg gehaald werd. De schade viel gelukkig mee maar toch: een fototoestelletje en een verrekijker. Ook was er in de stad een uitkijkpunt met mooie vergezichten over Quito en bergen en vulkanen in de omgeving waarvan bij enkele de toppen bedekt zijn met sneeuw.
Woensdag zouden we afreizen naar Otavalo met het openbaar vervoer waar we dus bij aankomst verrast werden met een leeggehaalde rugzak. Bij aankomst kwamen we in een stadje aan dat bekend staat om zijn markten waar men van alles en nog wat verkoopt. De vrouwen van deze streek gaan vaak gekleed in gekleurde kleding en de mannen in blauwe poncho´s. De bonte verzameling van mensen is dan ook een fraai gezicht. Uiteraard is er ook op het toerisme ingespeeld en is er een markt met van allerlei souvenirs. Niet alleen van Ecuador maar van geheel Zuid Amerika.
Aan het einde van de middag zijn we naar een boekingsbureautje gegaan om voor de volgende dag een wandeling met gids vast te leggen. De wandeling die wij wilden maken was rondom “Laguna Cuicocha”. Dit is een kratermeer met twee eilanden in het midden. Het verhaal gaat dat bij een vroegere uitbarsing van de vulkaan de punt in de krater is gezakt. Hierdoor is een meer ontstaan met twee punten/eilanden. De krater ligt in een national Park. Om negen uur reden we naar de krater waarna we de wandeling begonnen. Het was in de morgen redelijk onbewolkt en de
uizichten waren dan ook erg fraai. Af en toe zag je zelfs een besneeuwde bergtop in de omgeving maar richting de middag onstond er toch wat meer bewolking. Het meer was wel goed te zien en de rijkdom aan planten maakte het dan ook tot een geslaagde wandeling. De gids kon ook veel vertellen over de flora en fauna in de omgeving.
15 augustus 2008
Quito en omgeving
Morgen vertrekken we weer in de richting van de Cotapaxi waar we zo´n drie dagen zullen verblijven. De Cotapaxi is ook een vulkaan met een hoogte van maarliefst 5897 meter boven zeespiegel maar deze zullen wij niet gaan beklimmen. Wij zullen het houden bij wandelen rond de voet van de vulkaan.
Posted by
Patrick en Vera
at
vrijdag, augustus 15, 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Jammer van de diefstal, het zat er wel in dat je er tijdens zo´n lange reis er een keer tegen aanloopt.Laat het de pret niet drukken en veel plezier op de eilanden.
Groetjes van hen die aan het pakken zijn.
HI PATRICK HOW IS YOUR SPANISH
ALBERTO
Een reactie posten